Buggenhoutbos: een hondenparadijs in Oost-Vlaanderen

Onze tocht naar het Buggenhoutbos begon met een onverwachte uitdaging: een kermis in het dorp die de wegen in een waar doolhof veranderde. Na wat omzwervingen en vooral een ontbrekend bordje, vonden we uiteindelijk onze weg naar de Kasteelstraat, waar een grote parking ons aan de linkerkant verwelkomde. Een infobord toonden ons de verschillende mogelijk wandelingen, knooppunten en natuurlijk ook de losloopweide. 

De hondenzone: een klein, maar fijn paradijs

We moesten een stukje over de grote baan stappen. Net voorbij twee brasseries lag de tweede parking, die helaas afgesloten was door werken. Gelukkig leidden pijltjes ons alsnog het bos in. Na een kort stukje wandelen tussen de huizen ontdekten we de hondenzone: een afgesloten bos met nog een aparte open weide. 

Hier kon Bonnie naar hartenlust snuffelen, rennen en spelen. De weide was uitgerust met banken en obstakels voor honden en hoewel het bos dichtbegroeid was, bood het genoeg ruimte om even los te lopen. Met een bescheiden maar toch mooie omvang van 2 hectare was het de perfecte start van deze uitstap.

Wandelroutes: van blauw tot paars

We besloten de blauwe wandeling te volgen, de langste route die het Buggenhoutbos te bieden had. Onderweg kwamen we langs een grote speelzone voor kinderen, talloze beekjes, die bijna allemaal droog stonden en brede, goed bewandelbare paden. Geen kronkelende bospaadjes, maar wel brede lanen die uitnodigden tot ontspannen wandelen.

Halverwege schakelden we over op de paarse lus, die grotendeels samenliep met de blauwe route. Deze lus voegde een leuke slingerbeweging toe aan onze tocht, met bruggetjes en gezellige paadjes die ons uiteindelijk naar het golfterrein leidden. Dit terrein lag vlakbij de parking, dus het einde was stillaan in zicht. We wandelden nog via een wandelgang door het golfterrein en kwamen zo weer bij de Kasteelstraat terecht. Hier kan je oversteken, mocht je de blauwe lus verder willen zetten, maar wij vonden het goed geweest.

Een welverdiende pauze in Brasserie Brassa

Na bijna twee uur wandelen en een Bonnie die ons duidelijk maakte dat ze er klaar mee was, gingen we weer richting auto. We besloten wel nog voor een welverdiend drankje in Brasserie Brassa te gaan. Hier werden we hartelijk ontvangen op het grote terras met speeltuin, een ideale plek om bij te komen. Bonnie genoot van de aandacht van onze buren op het terras die allen geïnteresseerd waren in haar ras, wat ze niet heeft én terecht benadrukten dat ze erg braaf was. Haar slaapogen lieten er echter geen twijfel over bestaan: het was tijd om naar huis te gaan.

Waarom het Buggenhoutbos een bezoek waard is

Het Buggenhoutbos is een ware aanrader voor iedereen die op zoek is naar een hondvriendelijke wandeling, een bos met stilte en ruimte om rond te dwalen of gewoon een mooie omgeving om even tot rust te komen. Of je nu alleen komt, met je gezin of met je trouwe viervoeter: dit bos biedt voor iedereen iets.

En ja, het staat (terecht) op onze Hondvriendelijke Kaart, waarop je natuurlijk ook nog veel meer leuke plekjes kan terugvinden.