Hondenuitstap in de polders: Kallo, Liefkenshoekfort en Doel ontdekken

We wilden vandaag de polders gaan verkennen samen met Bonnie en besloten er een afwisselende dag van te maken.

De zoektocht naar de losloopweide in Kallo

We wilden Bonnie aan het begin van onze uitstap al even de kans geven vrij rond te lopen. Dus we besloten de hondenweide van Kallo als eerste stop te nemen. We reden hiervoor het dorp door, wat ons aangenaam verraste. Het leek een gezellig, fijn dorpje. Eens uit het centrum reden we naar de Perelstraat. Daar vonden we echter niet onmiddellijk een hondenweide. We wisten dat ze er was, dus zochten verder. Een padje tussen twee huizen leidde ons uiteindelijk naar het natuurgebied waar we als eerste de losloopweide tegenkwamen. Er zijn zeker grotere losloopzone's te vinden, maar ook vele kleinere. Naar onze mening was het de moeite om halt te houden. 

De weide was veilig omheind, met een tunneltje voor de honden, een paar zitbanken voor de baasjes en het meest opvallende: verschillende fruitbomen vol appels, peren, kersen en pruimen. Bonnie snuffelde enthousiast rond, ze genoot ervan op eigen tempo het terrein te ontdekken. We overwogen even om het natuurgebied verder te verkennen en het fort links te laten liggen, maar besloten dan toch om bij het oorspronkelijke plan te blijven. 

Maar we komen zeker terug! 

Liefkenshoekfort: bewogen geschiedenis en adembenemende uitzichten

Na een kwartiertje rijden stonden we bij het Liefkenshoekfort, één van de oudste forten rond Antwerpen. De parking was ruim genoeg en vanaf daar wandelden we richting het fort. We kozen ervoor om direct het water over te steken in plaats van de rondwandeling buiten de grachten.

We wandelden op de korte dijk rondom het fort. Onderweg kwamen we bunkers tegen, Bonnie was nieuwsgierig, maar de uitkijktoren weigerde ze te beklimmen. Uiteraard respecteren wij de grenzen van onze hond, dus ik wachtte geduldig beneden terwijl de anderen wel even een kijkje gingen nemen. Op de begane grond waren er verrekijkers om een blik op de haven te werpen. Bonnie en ik besloten op het gras plaats te nemen en tot rust te komen, wat niet moeilijk was in die uithoek van de polders. Vanaf de kleine dijk had je een prachtig panoramisch uitzicht op zowel het fort als de Schelde, de moeite waard dus.

Helaas mochten honden niet binnen in het fort, dus het museum lieten we links liggen. Wel konden we rondom het fort wandelen, langs het kruitmagazijn, de latrines en de kanonnen. Een verfrissend drankje op het terras van de brasserie sloot ons bezoek af. 

Doel: het spookdorp dat niet zo verlaten bleek

Na een korte rit van 15 minuten waren we in Doel, het beroemde verlaten havendorp. We parkeerden op de Engelsesteenweg en wandelden richting de dijk. Onderweg passeerden we vervallen huizen die ooit prachtig moeten zijn geweest, een surrealistisch gezicht.

Aan de dijk was een grote parking waar een aantal auto's stonden, maar naar ons gevoel werd het dorp vooral door fietsers en motorrijders bezocht. Zo leek het vandaag alleszins te zijn. We klommen op de wijk aan de kant van de oude molen. Helaas was de brasserie die daar ooit stond verdwenen en het infopunt was gesloten. Wel stond er een ijswagen, 't IJsparadijs, waar Bonnie tot onze verrassing een ijsje aangeboden kreeg. Erg vriendelijk dus.

De dijk bood een bijzonder uitzicht: aan de ene kant het dorp, aan de andere kant de haven van Antwerpen en maar een beetje verderop de koeltorens van de kerncentrale. Een unieke mix van natuur, industrie en vooral een tragische geschiedenis van een dorp dat ooit een levendige plek was.

Maar ondanks de naam van verlaten havendorp, was Doel vandaag minder verlaten dan verwacht. Door een evenement in opbouw waren veel gebouwen verborgen achter hekken en tenten. Ook was het druk op de dijk, wat het 'spookdorp'-gevoel wat wegnam. We hadden daarnaast ook meer street art verwacht, maar de graffiti die we zagen, was wel kleurrijk en aanwezig maar toch iets minder indrukwekkend dan we verwacht hadden. Maar zoals gezegd konden we verschillende gebouwen niet zien. We overwegen om in de winter terug te keren, als het dorp mogelijk weer wat stiller is. 

Conclusie: een geslaagde dag vol afwisseling

Al met al was het een fijne uitstap die de beoogde afwissleing meer dan bood. Kallo's losloopweide was een verrassende start, Liefkenshoekfort bood geschiedenis en mooie uitzichten en Doel was, ondanks de drukte, een unieke ervaring. Dus uiteindelijk toch een aanrader.

Deze plek en nog veel meer leuke, hondvriendelijke locaties, staan op onze kaart. Als je ze nog niet hebt, koop ze dan snel hier.