Hondvriendelijke uitstap naar het Mijnmuseum Bois-du-Luc

Soms begin je een dag met een kleine uitdaging en vandaag was zo'n dag. De GPS van de auto kende de bestemming niet. Gelukkig kende onze eigen hondvriendelijke kaart de eerste stop op het programma wel en konden we dus op weg.

De losloopweide in Zinnik: Bonnie's persoonlijke speeltuin

Onze eerste halte: de losloopweide in Zinnik. Gelegen in een industriezone, is deze weide een mooie plek voor honden die even hun poten willen strekken. Wat direct opviel? De hoge omheining. Hoger dan bij de meeste openbare losloopzones, ideaal dus voor de hoogspringers.

Bonnie vond het in ieder geval een fijne plek. Ze liep heen en weer, snuffelde, verkende en trok zelfs enkele sprintjes. Ze was dus helemaal in haar element. En alsof het lot ons toelachte, vonden wij een klavertje vier. Een teken? Wij denken van wel. De dag kon niet meer misgaan.

Je kunt rondom de losloopzone ook nog een wandeling maken, maar wij kozen ervoor om ons te beperken tot de weide zelf. Het leek ons geen groot natuurgebied, eerder een plaats om nog een klein toertje te doen, maar wij hadden nog andere plannen.

Musée de la Mine et du Développement Durable du Bois-du-Luc

Een kleine 20 minuutjes rijden hadden we nodig om het Musée de la Mine et du Développement Durable du Bois-du-Luc te bereiken. Het was makkelijk te vinden en in de straat was voldoende parkeerplaats. Het moet gezegd worden: het personeel is niet alleen vriendelijk en behulpzaam, maar ook enorm diervriendelijk. Bonnie voelde zich direct welkom en wij dus ook.

We wisten dat de cafetaria van het museum geen eten aanbood, het was er trouwens self-service, dus hadden we een eigen picknick bij. We wilden deze in een parkje wat verderop gaan opeten, maar bij het voorbij wandelen van het museum viel ons op dat er enkele picknickbanken stonden. Dus besloten we even te informeren of we daar konden eten en dat was geen enkel probleem. 

Het bezoek zelf was zeer de moeite en heel leerrijk. Er zijn twee sites te bezoeken en ook nog enkele plaatsen in het dorp zelf. Wij namen een audiogids die we zeker aanbevelen. Je kan ook een geleid bezoek plannen. Reken toch zeker twee uur uit voor een vrije rondgang.

Voor Bonnie waren er twee moeilijke momentjes. Bij de steengroeve word je rondgeleid binnen in het gebouw. Na het binnenkomen dien je een wandelpad naar boven te volgen. Echter is er bovenaan een stukje vloer dat uit glas bestaat. Dat bleek onmogelijk te zijn voor Bonnie, ze durfde er niet over. We probeerden nog door de vloer te bedekken met een handdoek, die we altijd bij hebben om eventuele vuile pootjes af te kuisen. Maar het mocht niet baten. 

We losten dit op door de rondleiding omgekeerd te volgen en dus via de uitgang binnen te gaan. Dit was niet de bedoeling, de deur van de uitgang ging enkel langs binnen open, maar zo konden we uiteindelijk toch de binnenruimte verkennen. Let op, ook langs daar was er een stukje glazen vloer, maar dat leek Bonnie niet door te hebben, het was ook maar een klein stukje waar ze effectief over moest. Ook is er ergens in het midden een grote open trap, voor honden die daar geen fan van zijn, kan ook dat een lastig obstakel betekenen. Ookal zou je zo een klein stukje missen, het museum heeft genoeg te bieden om absoluut de moeite te zijn.

Nog een fijn extraatje, voor kinderen zijn er her en der spelletjes te vinden zoals memory, bingo en wie is het? Deze bevinden zich in de steengroeve.

De terril Saint-Emmanuel

Achter het museum wachtte nog een mooi stukje natuur: de terril. Hier kan je nog even ontsnappen aan de drukte. Wel een kleine waarschuwing: als je aan het einde van de straat de natuur in wandelt, is het daar niet helemaal netjes, er lag wat sluikstort. Maar ga wat verder en je vindt kleinere padjes die je het bos in leiden. Er was geen bewegwijzering, dus het was wat op goed gevoel en stiekem kan je natuurlijk op Google Maps zien welke richting je uit moet.

Na een uurtje wandelen was het tijd om terug te keren naar de auto. En zo zat onze uitstap erop.

Conclusie: Een dag om te onthouden

Een losloopweide waar Bonnie zich kon uitleven, een boeiend museum met heel hondvriendelijk personeel en een mooie wandeling in de natuur. Dit was dus zonder twijfel een absolute topdag. 

Het Musée de la Mine et du Développement Durable du Bois-du-Luc is een echte aanrader voor iedereen die van geschiedenis en natuur houdt.

Deze plek en nog veel meer leuke, hondvriendelijke locaties, staan op onze kaart. Als je ze nog niet hebt, koop ze dan snel hier.