Limburgs tripje deel 2: chalet Hakuna Matata en wandelen in Pietersheim

Na een dag vol bosavonturen in Zutendaal en Bilzen-Hoeselt (zie onze vorige blog), was het tijd om ons onderkomen voor de komende dagen te ontdekken: Chalet Hakuna Matata op recreatiepark De Krieckaert in Gellik. De Krieckaertlaan is zo'n klein straatje waar je normaal gesproken zo voorbij zou rijden, maar onze GPS had gelukkig betere ogen. Aan de overkant van de Houterstraat stond daarnaast ook nog een bord van de Taverne De Krieckaert, dus we wisten waar we moesten zijn.

We reden de parking op, waar een slagboom ons vriendelijk toeliet tot het domein, mits de juiste toegangskaart natuurlijk. Het was al donker, dus het park zelf konden we nog niet bewonderen, maar dat maakte niet uit. We hadden maar één doel: ons chalet vinden en Bonnie laten kennismaken met haar tijdelijke thuis.

En wat voor een thuis! Lodge 125 Hakuna Matata is niet zomaar een chalet, het is een hondenparadijs. De eigenaars hadden duidelijk hun uiterste best gedaan om ons (en vooral Bonnie) welkom te heten. Er waren verschillende hondenbedden en Bonnie koos binnen vijf minuten haar favoriet uit. Er was ook een bak vol knuffels en buiten lag er zelfs speelgoed klaar om in de tuin mee te spelen. De tuin zelf was groot, veilig omheind en precies wat je wilt als je met je hond op vakantie bent.

Het chalet was netjes, praktisch ingericht en heerlijk gezellig, met leuke decoratie die je meteen het juiste vakantiegevoel geven. We hadden een ontbijt/voedingsmand besteld, en die was zo overvloedig dat we er ons hele reisje van konden genieten en zelfs een deel mee naar huis konden nemen!

Die avond speelden we gezellig wat spelletjes, terwijl Bonnie tevreden in haar nieuwe mand lag. Hakuna Matata had zijn naam waar gemaakt: geen zorgen, alleen maar genieten.

Ochtendwandeling in het park en de bossen achter het chalet

De volgende ochtend begonnen we de dag met een tochtje door het park. Het was een prachtige, rustige omgeving met grappige houten beelden die het park een speelse sfeer gaven. Bonnie snuffelde enthousiast aan alles wat er te snuffelen viel en wij genoten van de frisse ochtendlucht.

Na het ontbijt was het tijd voor een eerste wandeling in de bossen achter het chalet. De natuur was mooi en het was heerlijk om even helemaal tot rust te komen. Bonnie rende vrolijk mee, druk in de weer al die nieuwe geuren op te nemen, dus we wisten: dit beloofde weer een geweldige dag te worden.

Pietersheim in Lanaken

Na de lunch vertrokken we naar Pietersheim in Lanaken. We kozen ervoor om te parkeren bij de Waterburcht, een indrukwekkend kasteel dat je vanaf de parking al kunt zien liggen. Je kunt ook parkeren bij de kinderboerderij, maar wij wilden eerst de burcht verkennen.

Honden mogen niet binnen in het bezoekerscentrum van de Waterburcht, maar op de binnenkoer en de loopbruggen zijn ze wel welkom. We liepen door de grote poort en genoten van het uitzicht. Langs de andere kant verlieten we de burcht en wandelden we het bos in, richting de kinderboerderij.

Onderweg kwamen we het kabouterpad tegen, een heerlijk pad voor kinderen (en volwassenen mogen er ook van genieten natuurlijk) met allerlei versieringen aan de bomen, die omgetoverd werden tot kabouterhuisjes. Bonnie vond het allemaal wel boeiend, maar was toch vooral geïnteresseerd in de geuren die ze onderweg tegenkwam.

Niet ver van de kinderboerderij vonden we de hondenlosloopweide, een mooi aangelegde ruimte met bomen, struiken en genoeg ruimte om te rennen en spelen. Bonnie ging meteen op onderzoek uit en al snel kwamen er nog twee andere honden bij. Die waren echter niet zo geïnteresseerd in Bonnie, dus zij ging gewoon haar eigen gang. Na een tijdje spelen verlieten we de weide aan de andere kant en zagen we al snel de ezels staan wachten op ons.

De kinderboerderij was een feest voor de ogen: ezels, schapen, konijnen, kippen, hertjes,... die kon je allemaal gaan bewonderen. Bonnie vond het best interessant, maar bleef vooral gefocust op de geuren en geluiden om haar heen. Sommige dieren vond ze eigenlijk ook wel wat spannend om van zo dichtbij te gaan bekijken, maar ze wandelde netjes mee.

Na een laatste wandeling door het bos, waar we nog wat modderige stukken tegenkwamen (maar gelukkig viel het mee), keerden we terug naar de auto. Het was weer een superleuke dag geweest, dus we konden moe maar voldaan naar ons chalet terugkeren. Lees onze volgende blog om ook onze laatste dag te ontdekken.

Al deze plekjes kan je natuurlijk op onze hondvriendelijke kaart terugvinden. Heb je die nog niet? Hier kan je ze bestellen. Wil je nog wat meer info over onze kaart? Die kan je hier terugvinden.