Onze uitstap naar het Hallerbos: hyacinten, honden en heuveltjes

Het Hallerbos is een begrip in België, vooral tijdens het Hyacintenfestival. Ook wij wilden dit natuurwonder met eigen ogen zien, dus trokken we eropuit. Met de auto, een enthousiaste hond en een gps die ons door de smalste straatjes van de streek loodste.

De reis naar het bos

De rit verliep vlot, op wat vertraging in Brussel na. Eenmaal van de afrit was het nog maar een klein stukje rijden. Onze gps stuurde ons door smalle, kronkelende straatjes. Gelukkig kwamen we ongeschonden aan bij parking 1b, waar een grote banner ons verwelkomde voor het Hyacintenfestival. De parking was druk, maar we vonden een mooi plekje ter hoogte van de hondenweide.

Bonnie's avontuur op de hondenweide

De hondenweide was een leuke verrassing. Er was een hondenwandelaar met een stel honden, waarvan er net eentje ontsnapt was. Gelukkig werd de kleine puppy snel teruggevonden. De weide leek veilig afgezet, maar voor heel kleine hondjes kan het misschien toch wat gevaarlijk zijn. Hoewel het niet duidelijk was of de hond vergeten was vóór dat de wandelaar met zijn roedel op de weide was gegaan of dat de hond effectief ontsnapt was. 

Bonnie was in ieder geval in haar element en rende erop los. Ze verkiest normaal gesproken het bos boven een weide, maar deze vond ze blijkbaar prima. Het was een mooie losloopzone, niet gigantisch, maar wel zeker groot genoeg voor een paar sprintjes.

Het bos in

Na een paar rondjes op de weide trokken we het bos in. Aan de ingang staat een infobord met verschillende routes. Het holle weggetje waarmee de wandeling begon, zette meteen de toon. Wat een prachtig bos! De eerste hyacinten lieten zich snel zien en al snel begrepen we waarom iedereen zo enthousiast is: het was een adembenemend gezicht.

Ondanks de volle parking en de vele bezoekers, viel de drukte best mee. Een paar stevige heuveltjes zorgden ervoor dat onze conditie weer even op de proef werd gesteld. Bonnie had daar geen last van en huppelde rustig verder.

De boswachtershut en de terugweg

Na een tijdje kwamen we bij de boswachtershut, waar wc's en picknicktafels staan. Na onze wandeling lieten we Bonnie nog een laatste keer los in de losloopweide. Ze probeerde andere honden te overtuigen om met haar te spelen, maar die toonden weinig interesse.

De terugweg verliep zonder problemen. Bonnie viel al snel in slaap, een teken dat ze een geslaagde dag achter de rug had.

Conclusie: Een bezoek waard!

Het Hallerbos is niet alleen tijdens het Hyacintenfestival de moeite waard. De hyacinten zijn natuurlijk een hoogtepunt, maar het bos zelf heeft zoveel meer te bieden. Wij gaan zeker nog eens terug!

Natuurlijk kan je dit hondvriendelijke plekje op onze kaart terugvinden. Als jij de kaart nog niet hebt, kijk dan zeker even hier voor meer info.